تبلیغات
حنانــــــــــــه - تهران دود گرفته ( حنانه 4)

تهران دود گرفته ( حنانه 4)

نویسنده : صدرا 1394/11/12 08:20 ب.ظ  •    ارسال شده در: رمان "" حنانه ""


تهران آمدم . به همین سادگی و ساده تر از آن نفرتی بود که از این شهر داشتم. از همان کودکی که گاه گاهی به دلیلی به این شهر سر می زدم خیلی از ان خوشم نمی آمد.

همیشه تهران را مساوی با دود می دیدم. دودی سیاه که سرنوشت آدمهایش را هم سیاه کرده است. آری ، هنوز مهر نشده بود که من پای در این پایتخت گذاشتم . من و سرنوشت انگار با هم مسابقه ای گذاشته بودیم تا ببنیم چه کسی پیروز می شود. 

من 

یا

سرنوشت 


غافل از اینکه بعدها فهمیدم هیچ کداممان پیروز این میدان نبوده ایم. تنها پیروز این میدان ""   او "" بود.  اویی که  دیده بودمش اما نمی شناختمش .

بگذریم. 
مثل همه بچه مثبت ها و درس خوان ها با هزار ذوق و شوق ( البته فقط برای درس نه برای دانشگاه و نه برای تهران ) ثبت نام کردم. هنوز آن روزها ثبت نام ها و انجام همه امور دانشجویی دستی انجام می شد. 

بعد از ثبت نام به قسمت درخواست خوابگاه مراجعه کردم. مرا به ساختمانی در خیابان ........ ارجاع دادند. سریع نامه را گرفتم و خود را کور مال کور مال به خیابان رساندم . 

دختری کوچک در شهری درن دشت بودم. دختری که برای اولین بار این همه راه را تنها آمده بود و تنها بنای زندگی در این شهر را داشت. 

خوابگاه  را پیدا کردم .  مسوول آن مرا به اتاق وهم اتاقی هایم معرفی کرد. ساختمانی تقریبا فرسوده که تنها به درد گذران عمر دانشجویی می خورد. با یک اتاق در هر طبقه برای آشپزخانه و دو واحد حمام در هر طبقه .

برایم جالب بود. وارد اتاق شدم . دو دختر که همه از حیث هیکل از من کوچکتر بودند انگار انتظار یک تازه وارد جدید را می کشیدند. ساک دستی ام را همان دم در گذاشتم.
سلام کردم و ......



ادامه دارد....




.


آخرین ویرایش: 1394/11/12 08:29 ب.ظ

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.